اجرا در ترمینال

دستور text run یک برنامهٔ ⁦App Router⁩ را در ترمینال رندر می‌کند. چیدمان، کامپوننت‌ها، نقشهٔ کلیدها و کنترل‌گرهای مسیر با مرورگر مشترک هستند. خروجی به‌جای spanهای %c، از نوع ANSI با رنگ واقعی است.

text run              # render ./app at /text run --path /logs # start on another route

برای خروج، Ctrl+C را فشار دهید. دستور text run به Bun نیاز دارد.

#text run

دستور text run تمام فایل‌های app/ را وارد می‌کند، ⁦App Router⁩ را با تاریخچه‌ای در حافظه نصب می‌کند و آن را تمام‌صفحه ترسیم می‌کند. <Link>، useRouter()، notFound() و redirect() بدون تغییر کار می‌کنند.

فراخوانی‌های هم‌مبدأ fetch("/api/...") کنترل‌گرهای route.ts شما را در همان فرایند اجرا می‌کنند، دقیقاً همان‌طور که دستور text dev آن‌ها را سرو می‌کند. سایر URLها به شبکه می‌روند.

#renderToTerminal

برای یک کامپوننت یا CLI خودتان:

import { renderToTerminal } from "@textjs/app/terminal";import { App } from "./app";const app = await renderToTerminal(<App />);await app.waitUntilExit();

فراخوانی useApp().exit() برنامه را از حالت نصب خارج می‌کند و ترمینال را به حالت قبل برمی‌گرداند.

#خروجی

تفاوت‌های هر فریم سطر به سطر محاسبه می‌شوند. فقط سطرهای تغییریافته نوشته می‌شوند و میان نشانگرهای خروجی همگام قرار می‌گیرند تا ترمینال‌هایی که از آن‌ها پشتیبانی می‌کنند هرگز فریمی نیمه‌ترسیم‌شده نشان ندهند. برنامه‌های بیکار چیزی نمی‌نویسند.

#ورودی

ورودی stdin در حالت خام به همان رویدادهایی تجزیه می‌شود که مرورگر تولید می‌کند: کلیدهای جهت‌نما و کلیدهای تابع همراه با کلیدهای تغییردهنده، ترکیب‌های Alt، جای‌گذاری محصور در براکت، چرخ ماوس SGR و پروتکل صفحه‌کلید kitty. اگر در جای دیگری به TerminalInputParser و parseTerminalInput نیاز داشته باشید، این دو صادر می‌شوند.

#تفاوت‌ها